Foxley trafił pod opiekę chirurga plastycznego Sir Archibalda McIndoe w szpitalu Queen Victoria Hospital w East Grinstead, gdzie przeszedł 29 operacji twarzy i rąk. Po opuszczeniu szpitala był ślepy na prawe oko, nadal odczuwał ból z powodu odniesionych obrażeń i miał upośledzone widzenie w lewym oku z powodu uszkodzonej rogówki. Przeszedł w stan spoczynku w 1947 roku w stopniu chorążego I klasy (Warrant Officer Class I).
Foxley mieszkał w Devon, a następnie w hrabstwie Surrey, gdzie przebywał w pobliżu szpitala w East Grinstead, gdzie kontynuował leczenie, i pracował w dziale zarządzania obiektami w Central Electricity Generating Board. W 1969 roku wystąpił w filmie Bitwa o Anglię (1969) jako pilot w randze dowódcy eskadry, z oparzeniami twarzy w scenie z Kennethem More’em i Susannah York. Był członkiem Klubu Świnek Morskich i wspierał ofiary oparzeń w kolejnych konfliktach zbrojnych. Mówił, że często miał wolne miejsce obok siebie w pociągach do pracy, ponieważ ludzie odsuwali się na widok jego twarzy i dłoni. Zwykle witał ich wtedy słowami: „Ja nie gryzę”.