Antonina Felicja Grybosiowa z d. Łęgowska (ur. 17 października 1932 w Stanisławowie, obecnie: Ukraina, zm. 14 grudnia 2016 w Gliwicach) – polska lingwistka, profesor polonistyki, związana z Uniwersytetem Śląskim.

Życiorys Maturę zdała w Gorlicach. W latach 1951– 1952 rozpoczęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Łódzkim, studia kontynuowała na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Po obronie pracy magisterskiej napisanej pod kierunkiem Zenona Klemensiewicza na temat spójników w zdaniu złożonym w XVIII wieku została asystentką profesorów Witolda Taszyckiego i Zenona Klemensiewicza w Katedrze Języka Polskiego UJ (1955–1959). Po zamążpójściu zmieniła miejsce zamieszkania na Gliwice i w 1959 rozpoczęła pracę w Zakładzie Historii Języka Polskiego w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Katowicach (w 1968 przekształconej w Uniwersytet Śląski). W roku 1972 uzyskała stopień doktora – na podstawie rozprawy o funkcjach składniowych imiesłowów, napisanej pod kierunkiem Ireny Bajerowej. Habilitowała się w 1991 roku.

Współpracowała z językoznawcami i slawistami z Lublany (w latach 1975–1982) i Greifswaldu. W latach 1990–1993 pracowała na Uniwersytecie w Greifswaldzie jako visiting profesor i kierownik sekcji polskiej w Instytucie Slawistyki.