55) (łac.) [dostęp 2025-11-28], a w 1924 proboszczem w ŚremieElenchus Omnium Ecclesiarum et Universi Cleri Archidioecesium Gnesnensis et Posnaniensis pro Anno Domini 1924 (s. 154) (łac.) [dostęp 2025-11-28].

Był działaczem w niemal wszystkich lokalnych stowarzyszeniach gospodarczych i społecznych w Pakości. Był prezesem rad nadzorczych dwóch spółek pożyczkowych i członkiem zarządu w dwóch innych. W latach 1904–1916 był dyrektorem Banku Ludowego w Pakości. Udzielał się w katolickich związkach robotniczych. Pisywał do polskich i niemieckich pism kościelnych. Występował odważnie przeciwko ustawie zabraniającej nauki religii w języku polskim. Wzywał do bojkotu sklepów niemieckich. Przeprowadził prace konserwatorskie XVII-wiecznej Kalwarii Pakoskiej, zwanej również Kujawską Jerozolimą, która po kasacie opiekującego się tym miejscem Zakonu Braci Mniejszych przez władze pruskie, zaczęła zamieniać się w ruinę.