Peter Eschenloer, Peter Eschenloër (ur. ok. 1420 w Norymberdze, zm. 12 maja 1481 we WrocławiuKatalog der Deutschen Nationalbibliothek ) – niemiecki urzędnik, pisarz miejski we Wrocławiu, tłumacz, kronikarz Wrocławia.
Urodził się w rodzinie kupieckiej. Studiował na uniwersytecie w Lipsku, na którym uzyskał tytuł bakałarza, a w roku 1448 magistra, po czym wyjechał do Erfurtu i pogłębiał swoją wiedzę na tamtejszym uniwersytecie. W 1450 zatrudniono go jako nauczyciela w szkole w Görlitz, w 1453 mianowany jej rektorem. W 1455 przeprowadził się do Wrocławia, gdzie został pisarzem miejskim. Mieszkając we Wrocławiu dokonał tłumaczeń z łaciny na język niemiecki: w 1456 (Čapský podaje, że tłumaczenie to powstało w połowie lat 60. XV w.) Historii Jerozolimy, której autorem był Robert le Moine, a w 1464 Historii Czech pióra Eneasza Sylwiusza Piccolominiego (późniejszego papieża Piusa II). W 1460 roku zaczął pisać po łacinie własne dzieło Historia Wratislaviensis et que post mortem regis Ladislai sub electo Georgio de Podiebrad Bohemorum rege illi acciderant prospera et adversa, czyli historię Wrocławia z lat 1438–1471, które ukończył w 1472. Następnie sporządził niemiecką wersję swojej pracy, względem łacińskiego pierwowzoru rozszerzoną oraz obejmującą trochę inny interwał czasowy (1440–1479).