W XX wieku świątynia była remontowana trzykrotnie - w 1930 roku, w latach 1945-1951 oraz 1986-1987.
Kościół to budowla murowana z cegły w układzie gotyckim i otynkowana. Świątynia została zbudowana na planie centralnym. Do ośmiokątnej nawy dobudowane są cztery niższe ramiona mieszczące prezbiterium, kruchtę, zakrystię i kaplicę świętej Anny. Elewacje rozczłonkowane są prostokątnymi blendami zamkniętymi odcinkowo i ostrołukowo. Szczyty elewacji zakończone są szczytami ze spływami. Główne wejście do kościoła jest umieszczone w późnogotyckim portalu kruchty. Ramiona nakryte są dachami dwuspadowymi, z kolei nawa nakryta jest dachem kopulastym, ośmiodzielnym z wielokątną wieżyczką z sygnaturką. Wyposażenie wnętrza reprezentuje styl późnobarokowy. Należą do niego: ołtarz główny oraz trzy ołtarze boczne, a także ambona, chrzcielnica i organy
W ołtarzu głównym znajduje się rzeźba Chrystusa Ukrzyżowanego, z datą prawdopodobną 1789, natomiast w zwieńczeniu znajduje się obraz Wszystkich Świętych z końca XVIII stulecia. W ołtarzu bocznym prawym jest umieszczony obraz Nawrócenie świętego Pawła, z końca XVIII stulecia, którego autorem mógł być Johann Gottlieb Schwencke, zwieńczeniu znajduje się obraz Świętego Bonawentury;