Od 1949 roku Avigad wykładał na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie. Jego badania dotyczyły w latach 50. XX wieku epigrafiki i filologii. W 1956 opublikował wraz z Jigaelem Jadinem „A Genesis Apocryphon: A Scroll from the Wilderness of Judah”. W latach 1969–1983 był zaangażowany w prace prowadzone na terenie Starego Miasta w Jerozolimie. W 1974 przeszedł na emeryturę. Pracował nadal nad publikacją dotyczącą swoich odkryć i interpretacji odnośnie do historii Jerozolimy. W 1983 ukazało się Discovering Jerusalem, wersja hebrajska dzieła w 1980 roku. Avigad prezentuje w niej historię miasta od Pierwszej Świątyni aż do VI wieku n.e. Wykopaliska Avigada wokół Cardo Maximus przyczyniły się powstania szeregu muzeów na terenie Dzielnicy Żydowskiej. Archeolog zmarł w Jerozolimie 28 stycznia 1992 roku.
Syn Nahmana (ur. 1930) jest izraelskim biochemikiem.
Nagrody 1954 – Nagroda Bialika, 1977 – Nagroda Izraela, 1984 – Nagroda (Godny Obywatel Jerozolimy).
Zobacz też Archeologia biblijna Kościół Najświętszej Maryi Panny Nowej
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Hebrajskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Hebrajskiego Kategoria:Izraelscy archeolodzy Kategoria:Laureaci Nagrody Izraela Kategoria:Laureaci Nagrody Bialika Kategoria:Ludzie związani z Jerozolimą Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1992