Odwoływał się również do Davida Fostera Wallace’a, analizując relacje społeczeństwa z internetem z internetem – choć, jak zaznaczał, „nie twierdzę w żadnym sensie, że jestem antyinternetowy czy że tęsknię za minionymi czasami jako technopesymista”. Podkreślał jednak, że w epoce internetu nie jesteśmy już wyłącznie odbiorcami i konsumentami, lecz „własną publicznością”.
Cytował w tym kontekście Wallace’a: „Kiedy spędzamy wystarczająco dużo czasu na oglądaniu, wkrótce zaczynamy obserwować samych siebie, jak oglądamy. Zaczynamy czuć, jak czujemy, tęsknić za tym, by doświadczać „doświadczeń”. W zakończeniu eseju Liukkonen przyjmował ton optymistyczny. Wierzył w siłę słów i w to, że słowa mogą być kiedyś ponownie „naładowanymi pistoletami”, powołując się na cytat z Jeana-Paula Sartre’a.
Twórczość
Zbiory poezji
Valkoisia runoja. Helsinki: WSOY, 2011. ISBN 978-951-0-38368-1 Elisabet. Helsinki: WSOY, 2012. ISBN 978-951-0-39273-7 Raivon historia. Helsinki: WSOY, 2015. ISBN 978-951-0-41143-8
Powieści