Samcze nogogłaszczki cechują się golenią z trzema apofizami: wentralną, pośrednią i retrolateralną. Ta pierwsza jest silnie wykształcona i zaopatrzona w duży, wyprostowany, donasadowo zwrócony wyrostek grzbietowy, ta druga jest krótka i pozbawiona modyfikacji, a ta ostatnia długa z zakrzywionym i rozdwojonym szczytem. Kształt tutakulum jest zaokrąglony. Duże, nieco dłuższe niż szersze tegulum ma listewkę u podstawy embolusa i pozbawione jest wyraźnych apofiz. Sam embolus ma grubą część górną i zwężony, haczykowaty koniec.
Ekologia i występowanie Zwierzę to zasiedla stanowiska suche i otwarte, o skąpej szacie roślinnej z pojedynczymi krzewami. Dorosłe samce obserwowano pod kamieniami pod koniec września.
Gatunek palearktyczny, bałkański, endemiczny dla Albanii.
Przypisy
Kategoria:Ukośnikowate Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Fauna endemiczna Albanii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2020 roku