Kowalczykowa wyjaśniła, że musiała jednak dokonać wyboru w przypadku sposobu śmierci postaci dyrektora cyrku Slawiczka, który ginie w różny sposób w różnych edycjach.
Kowalczykowa uznała książkę za wartościową i wartą wznowienia (pisząc, że „jest to dobra książka o bujnej intrydze”), zwracając uwagę, że jest to w kontekście ubogiego współczesnego wyboru w literaturze dla dzieci i młodzieży, jest to "jedna z niewielu powieści współczesnych z okresu II Rzeczpospolitej [będą równocześnie] udaną książką przygodowo-dydaktyczną i dziełem autorki wysoko niegdyś cenionej" (choć obecnie mniej popularnej); także posiadająca liczne walory edukacyjne – dyskusje „o harcerstwie, o odpowiedzialności i szlachetności, o miłości do natury i konieczności jej ochrony, o przyjaźni”.
Według Ireny Słońskiej i Krystyny Kuliczkowskiej, celem powieści jest przekazanie młodemu czytelnikowi, że zbyt daleko posunięta próba uczłowieczenia zwierząt może doprowadzić do szkody niż korzyści, i nie jest właściwym przykładem dobrego traktowania zwierząt. Alicja Baluch opisała powieść jako „literacki apel pisarki o właściwy stosunek ludzi do zwierząt”.