Poddawany represjom i obserwacji przez Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrznych w Legnicy. W sierpniu 1985 aresztowany, umieszczany w aresztach w Lubinie i Legnicy oraz zakładzie karnym we Wrocławiu, podjął 11-dniową głodówkę. Został skazany na 1,5 roku pozbawienia wolności w zawieszeniu i grzywnę za rozpowszechnianie nielegalnej prasy, stracił pracę. W sierpniu 1987 ukarany grzywną za udział w manifestacji w rocznicę zbrodni lubińskiej. Pomiędzy 1986 a 1989 zatrudniony jako monter w Zakładzie Energetycznym w Czerńcu.

Od 1989 do 2002 ponownie pracował w przedsiębiorstwie górniczym w Lubinie, przekształconym w PeBeKa. W 1989 został członkiem Komitetu Obywatelskiego „Solidarności” w Lubinie. Kontynuował działalność w NSZZ „Solidarność”, był m.in. delegatem na zjazdy regionalne w województwie legnickim, na Dolnym Śląsku i w Zagłębiu Miedziowym oraz na krajowy zjazd delegatów, przewodniczącym Komitetu Zakładowego oraz członkiem władz regionalnych i miejskich. Zasiadał we władzach klubu piłki ręcznej MKS Zagłębie Lubin. Od 1998 do 2002 członek Ruchu Społecznego Akcja Wyborcza Solidarność. W 1998 wybrany do rady powiatu lubińskiego z listy Akcji Wyborczej Solidarność.