Wraz z zakończeniem konfliktu powrócił do Wielkiego Sztabu Generalnego. W 1867 roku został oddelegowany do Szwajcarii, gdzie zapoznawał się organizacją i umiejętnościami bojowymi szwajcarskiej armii. Po powrocie do Prus wykładał historię wojskowości w Akademii Wojennej w Berlinie. Po wybuchu wojny z Francją podpułkownik von Verdy du Vernois dołączył do sztabu gen. Hemutha von Moltkego. Jego szlak bojowy obejmował między innymi bitwy pod Gravelotte, Beaumont, Sedanem oraz oblężenie Paryża. W trakcie wojny został odznaczony obiema klasami Krzyża Żelaznego oraz awansowany na pułkownika (niem. Oberst).
W 1872 roku objął stanowisko szefa sztabu I Korpusu Armijnego. W 1877 roku został dowódcą 62. Brygady Piechoty, a rok później awansował na generała majora (niem. Generalmajor). W tym czasie nadzorował przebieg odbudowy i modernizacji umocnień twierdzy w Metz. W 1879 roku został szefem Departamentu Wojny Ogólnej Ministerstwa Wojny Prus. Jednocześnie powierzono mu stanowiska przedstawiciela Ministerstwa Wojny przy Landtagu oraz przewodniczącego Głównej Komisji Landwehry i Twierdz. Od 1883 roku zasiadł w Landtagu jako niezależny poseł. W tym samym roku otrzymał awans na generała porucznika (niem. Generalleutnant) i został dowódcą 1. Dywizji Piechoty w Królewcu.