Intensywność porastania zależy od typu środowiska (wody morskie, słonawe, śródlądowe), temperatury i zasolenia wody, natężenia światła, prędkości przepływu (prędkości statku), czasu zanurzenia oraz rodzaju materiału i stanu chropowatości powierzchni. W praktyce na kadłubach statków obserwuje się zarówno cienkie, śluzowe biofilmy i porosty glonowe, jak i grube warstwy skorupiaków oraz małży, przy czym skład zespołów poroślowych zmienia się z głębokością zanurzenia i lokalnymi warunkami środowiskowymi.
Porastanie występuje nie tylko na zewnętrznych powierzchniach kadłuba i urządzeń okrętowych, lecz także wewnątrz systemów wody morskiej (np. chłodzenia, klimatyzacji, instalacji przeciwpożarowych), gdzie rozwijająca się warstwa organizmów może zmniejszać przekrój przepływu, sprzyjać korozji i zwiększać ryzyko awarii instalacji.
Klasyfikacja porostów biologicznych