Wydanie II rozszerzone pod redakcją Andrzeja Koteckiego, Tadeusza Szulca, Jakuba Tyszkiewicza. Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, Wrocław 2011, s.222. ISBN 978-83-7717-058-8 (dostęp 27.11.2025), tytuł profesora nadzwyczajnego w 1985, a tytuł profesora zwyczajnego w zakresie nauk weterynaryjnych – w 1990. W latach 1961-1973 oraz 1976-1979 pracował w Zakładzie Higieny Weterynaryjnej w KatowicachEncyklopedia Szczecina. Wydanie jubileuszowe z okazji 70-lecia polskiego Szczecina. Red. Tadeusz_Białecki. Szczec. Tow. Kult. Szczecin 2015, s.246. ISBN 978-83-942725-0-0. oraz w Katedrze Mikrobiologii Lekarskiej Śląskiej Akademii Medycznej, a także w Ośrodku Leczenia Oparzeń Przemysłowych w Siemianowicach Śląskich, w którym stworzył laboratorium bakteriologiczne diagnozujące czynniki etiologiczne zakażeń szpitalnychZłota Księga Nauki Polskiej 2000. Naukowcy przełomu wieków. Red. K. Pikoń. Wydawnictwo Helion Gliwice 2001, s.114. .. Był konsultantem w Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej, współpracował ze Śląskim Ogrodem Zoologicznym. W 1969 jako stypendysta FAO odbył 3-miesięczny staż naukowy w Serum Institute w KopenhadzeJan Udała. Profesor zw. dr hab. n. wet. Antoni J. Furowicz- wspomnienie. Witryna Wydziału Biotechnologii i Hodowli Zwierząt ZUT w Szczecinie (dostęp 27.11.2025).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Antoni Furowicz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.