Okres międzywojenny Sala widowiskowa ze sceną była miejscem występów amatorskich zespołów teatralnych, uroczystości państwowych i lokalnych, zebrań wiejskich, szkoleń oraz różnego rodzaju spotkań. W okresie karnawału organizowano tu zabawy taneczne i potańcówki, na które ściągała młodzież z Trzciany i okolicznych miejscowości; zdarzały się także bójki czy utarczki słowne, typowe dla tego typu imprez. W Domu Ludowym odbywały się próby zespołów artystycznych – teatralnych, chóralnych, kapel i orkiestr dętych – przez co obiekt pełnił rolę głównego ośrodka życia kulturalnego wsi.
Okres powojenny Po II wojnie światowej w budynku przez kilka lat działała świetlica gromadzka. Jej pierwszym etatowym instruktorem był Julian Waśko; po jego wyjeździe z Trzciany świetlicę prowadzili Maria Kawalec i Tadeusz Pypeć. Raz w tygodniu (w czwartki) licznie gromadziła się tam młodzież, aby obejrzeć filmy wyświetlane przez kino objazdowe. Operatorem projektora był F. Skupień, a bileterką K. Buczkowa, oboje ze Świlczy. Repertuar obejmował głównie filmy polskie i radzieckie, m.in. Zakazane piosenki, Wilcze doły, Jak hartowała się stal, Młoda Gwardia czy Pancernik Potiomkin;