W 1825 roku został mianowany generałem majorem, a w latach 1828–1829 brał udział w wojnie rosyjsko-tureckiej w sztabie cara Mikołaja I. Od 1835 roku pełnił funkcję drugiego komendanta Berlina, a od 1840 – szefa 5. regimentu huzarów, tzw. Huzarów Blüchera. Czynnej służby zaprzestał w 1847 roku, a w 1849 otrzymał stopień generała kawalerii. W latach 1850–1860 był posłem na dworze w Hanowerze.
Po śmierci w 1866 roku został pochowany w mauzoleum w Sobocie.
W 1916 roku złożono tu również jego syna, Friedricha Wilhelma Nicolausa von Nostitz, pruskiego oficera i członka parlamentu.
Obecnie obiekt znajduje się w zaniedbanym parku podworskim. Mimo braku konserwacji zachował pierwotną formę architektoniczną, będąc jednocześnie jednym z najwartościowszych, zachowanych elementów dawnego majątku von NostitzówZabytek.pl.
Architektura mały|Tył kaplicy grobowej w Sobocie mały|Gzymsy kaplicy grobowej w SobocieMauzoleum rodziny von Nostitz w Sobocie to neoklasycyzująca budowla sepulkralna z 3. ćwierci XIX wieku, wzniesiona jako miejsce pochówku rodziny von Nostitz, dawnych właścicieli wsi Sobota.