Inną koncepcją była ściana w kształcie harmonijki – okna miały być lekko cofnięte, a panele między piętrami wypukłe. Choć całość miała być obramowana płaskimi pionowymi słupami, rozwiązanie to ostatecznie odrzucono: zmniejszało powierzchnię biur, wymagało nietypowych zasłon i modyfikacji klimatyzacji, a architekci uznali je za mało estetyczne.
Na poziomie parteru nad wejściem od strony 51. ulicy znajduje się wiata. Pozostała część wieżowca została obudowana szklaną ścianą kurtynową. Na wszystkich kondygnacjach fasadę tworzą pionowe słupy konstrukcyjne obłożone wapieniem. Słupy te nie tylko obramiają przeszklenia, lecz także stanowią celowe nawiązanie stylistyczne do pozostałych budynków kompleksu. Dodatkowo na elewacji zastosowano ponad 12 tys. m elementów ze stali nierdzewnej, zapobiegających przeciekaniu wody do wnętrza. Zaprojektowano je tak, by przetrwały przez cały okres istnienia budynku; na uskokach cokołu zostały one ukryte w narożnikach przy krawędziach dachów.