Były to osoby zatrudniane głównie na stanowiskach pomocniczych, technicznych lub czasowych, które nie wchodziły do właściwego korpusu funkcjonariuszy państwowych, lecz wykonywały zadania wspomagające działalność Lasów Państwowych.
Szczegółowe przepisy dotyczące stosunku służbowego funkcjonariuszy Lasów Państwowych – w tym zasady ich powoływania, odwoływania, uposażenia oraz ubezpieczenia emerytalnego – były wydawane w drodze rozporządzeń przez Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych. Proces ten wymagał współdziałania z Ministrem Skarbu oraz uzyskania zgody Prezesa Rady Ministrów, co podkreślało wagę i państwowy charakter służby leśnej.
Do podstawowych zadań służby Lasów Państwowych należała szeroko rozumiana ochrona zasobów przyrodniczych. Funkcjonariusze byli odpowiedzialni za bezpieczeństwo i prawidłowe użytkowanie lasów państwowych, ochronę gruntów rolnych znajdujących się w zarządzie Lasów Państwowych, a także nadzór nad łowiectwem i rybołówstwem. Ustawodawstwo przyznało im pełnię uprawnień przysługujących straży leśnej, polnej, łowieckiej i rybackiej, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Uprawnienia te obejmowały m.in. możliwość kontroli przestrzegania prawa na terenach leśnych, przeciwdziałanie szkodnictwu leśnemu, a także prawo do interwencji wobec osób naruszających przepisy o ochronie przyrody i gospodarce leśnej.
Przypisy
Kategoria:Lasy Państwowe