Zasady prowadzenia państwowego gospodarstwa leśnego Państwowe gospodarstwo leśne w II Rzeczypospolitej funkcjonowało w sposób planowy i racjonalny, zgodnie z zasadami ciągłości i trwałości użytkowania zasobów leśnych. Podstawowym celem jego działalności było zapewnienie najwyższej możliwej rentowności, przy jednoczesnym uwzględnieniu szeroko pojmowanych interesów gospodarczych państwa. Naczelną zasadą była więc równowaga między efektywnością ekonomiczną a długofalową ochroną i odtwarzaniem zasobów przyrodniczych.
Szczegółowe regulacje dotyczące sposobu opracowywania planów gospodarstwa leśnego pozostawały w gestii Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych, który określał zasady sporządzania dokumentów planistycznych oraz standardy prowadzenia gospodarki leśnej. Plany te wyznaczały ramy dla wszystkich działań podejmowanych w lasach państwowych, obejmując m.in. użytkowanie, odnowienie, ochronę i zagospodarowanie lasów.