Odkrycie i badania Kurhany zostały odkryte 1962. Jeden z nich został przebadany w 1962 oraz w 1974 przez archeologów z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W trakcie badań znaleziono fragmenty ceramiki, węgielki drzewne, próchnicę z mikroskopowymi fragmentami zębów ludzkich, ułamki blaszki brązowej oraz wyroby krzemienne. Ze względu na charakter znalezisk oraz sposób pochówku (ciałopalny), kurhany przypisuje się kulturze trzcinieckiej i datuje na epokę brązu.
W przeszłości istniał prawdopodobnie czwarty kurhan, wysunięty najbardziej na północ, jednak został zrównany podczas prac przy tworzeniu Jeziora Zemborzyckiego.
Opis Zbadany kurhan jest lekko owalny w kształcie, średnicy 9–10 m i wysokości w momencie badań ok. 1,2 m, przy czym pierwotnie był wyższy – ok. 1,5-2 m. Nasyp zbudowany jest z żółtego piasku. Stan kurhanów nie zmienił się od czasu badań ze względu na usytuowanie ich w całości na terenie zalesionym wyłączonym z gospodarki leśnej.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Kurhany Kategoria:Historia Lublina