Rząd duński aktywnie zniechęcał obywateli do działań przeciwko Niemcom, obawiając się pogorszenia początkowo bardzo korzystnych warunków okupacji.

Grupy ruchu oporu thumb|Klub Churchilla Zaraz po zajęciu Danii przez Niemców zostały podjęte pojedyncze próby tworzenia ruchu oporu i działalności wywiadowczej. Oficerowie wywiadu armii duńskiej, znani jako „Princes”, zaczęli przekazywać raporty brytyjskim sojusznikom już 13 kwietnia 1940 roku. Wkrótce potem , dziennikarz z „Berlingske Tidende”, został przeniesiony do Sztokholmu. Stamtąd mógł łatwiej raportować i komunikować się z Brytyjczykami.

Po inwazji Niemiec na Związek Radziecki 22 czerwca 1941 roku Niemcy zdelegalizowali Duńską Partię Komunistyczną i nakazali duńskiej policji aresztowanie jej członków. Ci, którzy uniknęli aresztowania lub później uciekli, zeszli do podziemia i utworzyli komórki ruchu oporu. Od października 1942 roku duńscy komuniści wydawali tajną gazetę „Land og Folk” („Ziemia i Ludzie”), wzorowaną na poprzedniej gazecie partii komunistycznej „Arbejderbladet”, która była szeroko rozpowszechniana w całym kraju. Nakład wzrósł do 120 000 egzemplarzy dziennie pod koniec okupacji.