Liczba duńskich nazistów była niska przed wojną i tendencja ta utrzymywała się przez cały okres okupacji. Potwierdziły to , w których wyborcy w przeważającej mierze głosowali na cztery tradycyjne partie polityczne lub wstrzymali się od głosu. Tę ostatnią opcję powszechnie interpretowano jako poparcie zdelegalizowanej Duńskiej Partii Komunistycznej. Wybory okazały się rozczarowaniem dla Narodowosocjalistycznej Partii Robotniczej Danii (DNSAP) i niemieckich . Dr Werner Best porzucił wtedy plany utworzenia rządu marionetkowego pod wodzą przywódcy duńskich nazistów Fritsa Clausena, z powodu braku poparcia społecznego dla niego.

W latach 1942–1943 działania ruchu oporu stopniowo przeradzały się w akty coraz bardziej brutalne, w szczególności sabotażu. Różnym grupom udało się nawiązać kontakt z brytyjskim Kierownictwem Operacji Specjalnych (SOE), które rozpoczęło zrzuty agentów i zaopatrzenia. Do sierpnia 1944 roku zrzuty nie były liczne, ale skumulowały się pod koniec okupacji.