Gotowe formuły mowy dominującej są przejmowane i odwracane: »Budować tysiące parkingów, aby dzieci mogły bawić się w rynsztokach«, »Nie zmieniajmy pracodawców, zmieńmy sposób przeżywania życia«, »Soyez réalistes, demandez l’impossible«”.Jean-Pierre Le Goff, Mai 68, l'héritage impossible, La Découverte, 1998, s. 51.
W kolejnych dekadach hasło było interpretowane wielokrotnie:
Piszarz Philippe Sollers (1998): :„Oto najpiękniejsze hasło Maja 68, najgłębsze, najbardziej jawnie surrealistyczne. Można je powtarzać w każdej chwili. Nie ma na nim ani jednej zmarszczki.”Philippe Sollers, Soyez réalistes, demandez l'impossible, L'Express, 16 kwietnia 1998.
Dziennikarz Bernard Guetta (2007): :„Moje pokolenie – »Soyez réalistes : demandez l’impossible...« – wierzyło, że wszystko jest możliwe.”Bernard Guetta, Libre conversation sur l'histoire immédiate, Le Monde, 5 listopada 2007.
Adam Michnik (2014): :„«Soyez réalistes, demandez l’impossible» – bardzo piękne hasło, które wyrażało również nasze ogólne zachowanie. [...] W 1968 roku w Polsce żądaliśmy niemożliwego, nie mając wielkiej nadziei.”Bernard Kouchner, Adam Michnik, Mémoires croisées, Allary éditions, 2014, s.