Architektura Budynek wzniesiono przy ul. Senatorskiej, wówczas zwanej nad Rzeką (dziś pod numerem 5); jest to najstarsza zachowana kamienica przy tej ulicy. Znajdowała się niegdyś na rogu ulicy Klasztornej. Na parterze znajduje się brama i dwa bliźniacze okna, a na piętrze dwie pary takichże okien, przy czym prawa para okien jest mniejsza (dwie izby dwuokienne są nietypowe dla architektury Kazimierza Dolnego). Okna wieńczą gzymsy, na parterze wspólne, natomiast na piętrze osobne. Nad bramą znajdowało się kwadratowe okienko, obok niego pierwotnie znajdowała się tabliczka z gmerkiem właściciela, jego inicjałami „LG” (Laurentius albo Lorens Górski) i datą „1607”; tabliczka ta podczas restauracji została przeniesiona nad bramę.
Wnętrze kamienicy jest najbogatsze spośród renesansowych kamienic Kazimierza Dolnego. Na parterze po prawej stronie znajduje się długa i wąska sień, którą nakryto sklepieniem kolebkowym z lunetami, znajdował się w niej dawniej kominek. Po lewej stronie na parterze znajduje się duża izba, a w głębi za nią komórka bądź alkowa. Z sieni na piętrze przesklepionej powałą wychodzi okno na dziedziniec. Na piętrze są trzy izby oraz pomieszczenie dawnej wędzarni lub spiżarni. Większa izba znajduje się ponad izbą na parterze, ze sklepieniem kolebkowym z czterema parami lunet, które wystają z konsolek.