Wprowadził również do zbiorów Comédie-Française obraz Francuski i włoski błazen (Farceurs français et italiens). Był autorem artykułu „Historia teatru we Francji” w encyklopedii Patria, a jego Souvenirs et études de théâtre opublikowano pośmiertnie.
W 1854, będąc profesorem Konserwatorium, kształcił przyszłych aktorów. Wśród jego uczniów byli m.in. bracia Coquelin, Jules Boucher, Charles Prud’hon, , , Émilie Broisat, Gabrielle Tholer i Dinah Félix. W 1871, zagrawszy 251 ról scenicznych, odszedł na emeryturę. Dwa lata później mianowano go kierownikiem sceny. Stanowisko to piastował do 1875, a w 1879 objął tę samą funkcję w l’Opéra.
Przypisy
Kategoria:Członkowie Komedii Francuskiej Kategoria:Francuscy aktorzy teatralni XIX wieku Kategoria:Francuscy dramaturdzy XIX wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Urodzeni w 1801 Kategoria:Zmarli w 1885