Przy separacji Cristina zgodziła się spłacić długi swojego męża.

Działalność patriotyczna i ucieczka z Włoch (1828–1831) Po rozstaniu z mężem Cristina zaczęła podróżować po Włoszech, nawiązując kontakty ze środowiskami zaangażowanymi w ruch wyzwoleńczy. W Genui zbliżyła się do ruchu karbonariuszy, wstępując do grupy Giardiniere – ich żeńskiego odpowiednika. W Rzymie (1829) bywała w salonie królowej Hortensji de Beauharnais, co pogłębiło jej zaangażowanie polityczne; w kręgach dyplomatycznych, m.in. przez Lorda Malmesbury'ego, postrzegana była wówczas jako „przywódczyni spiskowców". Jej rosnąca działalność polityczna przyciągnęła uwagę policji austriackiej, podporządkowanej władzom Habsburgów sprawującym kontrolę nad Lombardią od 1815 r. Policja kierowana przez Carlo Giusto de Torresaniego Lanzfelda, dyrektora austriackiej policji politycznej w Mediolanie, rozpoczęła intensywny nadzór nad arystokratką.