W powojennym krajobrazie Rzeszowa działalność Nitki splatała się z intensywnym wykorzystaniem Wisłoka jako miejsca wypoczynku mieszkańców. Przeprawa ułatwiała dostęp do łąk i plaż na prawym brzegu rzeki, m.in. w Olszynkach i na terenie Drabinianki, a także do popularnej plaży „Kamyczki” położonej powyżej zapory. W relacjach świadków podkreśla się, że w sezonie letnim krypiarz często przewoził młodzież „za dziękuję”, nie pobierając opłaty za przeprawę.

Na początku lat 80. XX wieku, w związku ze zmianami w zagospodarowaniu Wisłoka (budowa zapory, obetonowanie brzegów, rozwój zabudowy mieszkaniowej po prawej stronie rzeki), Nitka zakończył działalność przewoźnika. Zmarł 26 sierpnia 1994 i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Słocinie w Rzeszowie.

Upamiętnienie W 2004, w dziesiątą rocznicę śmierci krypiarza, na bulwarach nad Wisłokiem odsłonięto pomnik Stanisława Nitki, usytuowany w pobliżu dawnej linii przeprawy, obok kładki dla pieszych i rowerzystów. Autorem rzeźby przedstawiającej Nitkę siedzącego na krypie jest rzeźbiarz Paweł Chlebek. Pomnik stał się jednym z rozpoznawalnych elementów rzeszowskich bulwarów oraz lokalnym symbolem pamięci o dawnej roli Wisłoka w życiu miasta.