W okresie międzywojennym zamieszkała w Dublinie, angażując się w pomoc rodzinom więźniów politycznych. W latach 30. związała się z ruchem kredytu społecznego (Social Credit), upatrując w reformie finansowej sposobu na walkę z bezrobociem. W tym czasie jej antybrytyjskie nastawienie przybrało skrajną formę, prowadząc do sympatii dla europejskich ruchów faszystowskich.
Podczas II wojny światowej (w Irlandii znanej jako The Emergency) Gonne prezentowała stanowisko proniemieckie, uważając Wielką Brytanię za jedynego prawdziwego wroga Irlandii. Jej dom, Roebuck House, stał się ośrodkiem spotkań o charakterze republikańskim, a według relacji historycznych przez pewien czas ukrywał się tam niemiecki szpieg Hermann Görtz. Jej zięć, pisarz Francis Stuart, przebywał wówczas w Berlinie, gdzie pracował dla niemieckiej propagandy radiowej. W korespondencji z tego okresu Gonne wyrażała poglądy antysemickie, obwiniając Żydów za wojnę i postrzegając ich jako sojuszników brytyjskiego imperium.
Po zakończeniu wojny Gonne angażowała się w działalność humanitarną na rzecz Niemiec, współorganizując kampanię „Save the German Children”, której celem było znalezienie domów w Irlandii dla niemieckich sierot wojennych wyznania katolickiego.