w Une page d’amour (1893) Charles’a Samsona w Théâtre de l’Odéon, Jean-Gabriel Borkman (1897) Henrika Ibsena w , Electra (1904) Benita Péreza Galdósa w Théâtre de la Porte Saint-Martin oraz Roule-ta-bosse (1906) i w .
W 1909 towarzyszyła trupie Comédie-Française w tournée po Ameryce Południowej. Rok później, oprócz kariery teatralnej, zaczęła grać w filmach. Przez pięć lat występowała w krótkometrażowych produkcjach, reżyserowanych przez , i René Le Somptiera. Znaczny sukces odniosła w 1915, występując w patriotycznym obrazie La fille du boche (reż. Henri Pouctal).
W epoce kina niemego grała w produkcjach różnogatunkowych. Występowała m.in. w serialach kinowych L’Empereur des pauvres (1921, reż. ) i Belphégor (1926, reż. ). W 1923 zastąpiła w obsadzie dramatu La Voyante (reż. Leon Abrams) schorowaną Sarah Bernhardt, która zmarła parę dni później. Reżyserowi udało się dokończyć film z jej pomocą, filmując ją jedynie od tyłu.
W 1930 zagrała w filmie dźwiękowym, kryminale La maison de la flèche (reż. ). Następnie wystąpiła w (1931, reż. Abel Gance) i (1935, reż.