Ahmad ibn Rustah, także Ibn Rosteh, Ibn Dasta, Ebn Rosta (ur. w VIII w., zm. w IX w.) – arabski pisarz i uczony pochodzenia perskiegoLewicki 1977, autor wielotomowej encyklopedii Kitāb al-A‘lāq al-NafīsaSpotyka się też zapis Ketāb al-aʿlāq al-nafīsa, patrz Bosworth, 1997 (Księgi drogocennych klejnotów).
Ibn Rustah mieszkał w Isfahanie. W roku 903 udał się do Mekki w ramach hadżdżu. Po powrocie napisał wielotomową Kitāb al-A‘lāq al-Nafīsa (Księgi drogocennych klejnotów). Do współczesności dotrwał jedynie tom siódmyLewicki 1977, poświęcony geografii. Omówił w niej astronomię, a następnie geografię Azji od Indii po Półwysep Arabski, a także południowej, wschodniej i środkowej Europy (Rzym, tereny zasiedlone przez Węgrów, Rusów, Słowian, Alanów). Wspominał też o wyspie brytyjskiej. Opis obejmuje zarówno klimat, elementy geografii fizycznej, jak i charakterystykę ludności i jej zwyczajów, czasem również ich dzieje. Stopień szczegółowości opisu jest bardzo różny. Szczególnie detalicznie i na podstawie własnych obserwacji opisał Isfahan, dość dokładnie omówił resztę Persji, Mekkę i Medynę, a także Bizancjum, przy którym przedstawił także życiorysy cesarzy. Inne krainy scharakteryzowane są skrótowoBosworth 1997.