Został pochowany na miejscowym Cimetière des Batignolles.
Życie prywatne 18 lutego 1865 poślubił w Genui Vittorię d’Aste, córkę dramatopisarza Ippolita d’Aste i wnuczkę genueńskiego drukarza Antonia Pontheniera. Mieli dwóch synów: Dominique’a Hippolyte’a Tite Mariusa (ur. 1870 w Genui), filozofa i administratora oświaty, oraz Hippolyte’a (ur. 1874 w Bois-Colombes), pioniera inżynierii lądowej i wodnej.
Odznaczenia Został odznaczony greckim Orderem Zbawiciela w klasie Kawalera oraz Orderem Korony Włoch w klasie Kawalera.
Wybrana twórczość thumb|Grób Parodiego (2021) Opracowano na podstawie materiału źródłowego: Powieści Ostatni papież (Le Dernier des Papes, opublikowana w „L’Illustrazione”)
Poezja Namiętności i idee (Passions et Idées, dwa tomy wierszy, 1865) Opowieści meseńskie (Nouvelles Messéniennes, 1867) Krzyki ciała i duszy (Cris de la chair et de l'âme, 1883) Vaincu i zwycięzcy (Vaincus et vainqueurs, 1898)