Po awansie na majora znalazł się w Wielkim Sztabie Generalnym, który opuścił w 1891 roku, by zostać członkiem sztabu XV Korpusu Armijnego. W 1894 roku otrzymał stopień podpułkownika (niem. Oberstleutnant) i stanął na czele sztabu II Korpusu Armijnego. W 1896 roku objął dowództwo nad 30. Pułkiem Artylerii Polowej, co wiązało się z awansem na pułkownika (niem. Oberst).
Od 1899 roku, czyli od uzyskania stopnia generała majora (niem. Generalmajor) dowodził kolejno 16. Brygadą Artylerii i 33. Brygadą Artylerii. Kolejny awans, czyli stopień generała porucznika (niem. Generalleutnant) otrzymał w 1902 roku i objął wówczas dowództwo nad 39. Dywizją Piechoty. W 1906 roku powierzono my stanowisko gubernatora twierdzy Ulm. Rok później cesarz Wilhelm II Hohenzollern mianował Schuberta Inspektorem Artylerii Polowej oraz awansował go na stopień generała artylerii (niem. General der Artillerie). W 1911 roku przeszedł w stan spoczynku pozostając wykładowcą w Szkole Strzeleckiej Artylerii Polowej w Jüterbogu.