W 1783 roku ksiądz Michał Mieszkowski podjął się renowacji świątyni dzięki funduszom Michała Jerzego Poniatowskiego, biskupa płockiego. Budowla została uszkodzona w 1806 i 1813 roku, następnie została odremontowana. Wieża została odrestaurowana w 1900 roku. Ze względu na bliskie sąsiedztwo twierdzy Modlin w czasie jej obrony w 1939 roku świątynia została poważnie uszkodzona. Do kultu była przywracana w latach 1946–1950 przez księdza Stanisława Mazurczaka, następnie została konsekrowana przez biskupa płockiego Tadeusza Pawła Zakrzewskiego w 1950 roku. W 1954 roku zostały zainstalowane organy o 14 głosach. Polichromia wnętrza została wykonana w latach 1955–1957 przez Zofię Baudouin de Courtenay. W latach 1986–1990 zostały zamontowana nowe witraże i została założona marmurowa posadzka w prezbiterium. Kościół nosi cechy stylów: gotycko-renesansowego i barokowego, jest orientowany, murowanay, zbudowany z cegły i otynkowany. Ołtarze reprezentują styl neobarokowy, główny pochodzi z 1887 roku i jest ozdobiony obrazem świętej Anny, w kaplicy pochodzi z tych samych czasów. Chrzcielnica w stylu barokowo-klasycystycznym powstała w XVIII wieku.