thumb|left|Wydanie belgijskiej gazety „Le Soir” z 4 sierpnia 1914 roku obwieszczające wybuch wojny Alfred von Schlieffen, szef niemieckiego Cesarskiego Sztabu Generalnego (Oberste Heeresleitung, OHL) w latach 1891–1906, opracował plany decydującej bitwy z armią francuską w Niemczech, Belgii lub Francji. Aufmarsch I West był planem awaryjnym na wypadek wojny francusko-niemieckiej, w którym Francja (z powodu mniejszej liczebności armii) miała być w defensywie, a Niemcy miały zaatakować, dokonując inwazji na Belgię między Antwerpią a Namur, aby posunąć się na południe i przełamać linię obrony Verdun – Marna – Paryż. Armie niemieckie miały się wówczas zatrzymać do czasu naprawy linii kolejowych i zgromadzenia zapasów na drugą operację ofensywną. Helmuth von Moltke Młodszy zastąpił Schlieffena na stanowisku w 1906 roku i przekonał się, że z powodu sytuacji politycznej odizolowana wojna francusko-niemiecka jest niemożliwa i że siły włoskie oraz austro-węgierskie nie będą dostępne do akcji na granicy francusko-niemieckiej, jak planowano. Aufmarsch I został anulowany, ale w 1914 roku von Moltke próbował zaadaptować ofensywną strategię Aufmarsch I do planu wojennego Aufmarsch II zakładającego wojnę na dwóch frontach.