w celu umówienia wizyty lekarskiej), co może prowadzić do narastania trudności w samodzielnym funkcjonowaniu.

Związek z lękiem społecznym i innymi zaburzeniami Telefonobia bywa uznawana za szczególny wariant lęku społecznego, ponieważ rozmowa telefoniczna łączy się z koniecznością wystąpienia przed rzeczywistą lub wyobrażoną publicznością i jest obarczona ryzykiem krytycznej oceny przez innych. W literaturze podkreśla się, że brak sygnałów niewerbalnych (mimiki, gestów, kontaktu wzrokowego) utrudnia interpretację reakcji rozmówcy, co sprzyja wypełnianiu „pustki” w rozmowie katastroficznymi interpretacjami (np. przekonaniem, że druga strona jest znudzona, poirytowana lub wrogo nastawiona).

W badaniach i opisach przypadków telefonobię wiązano także z innymi formami problemów psychicznych, m.in. z uogólnionymi zaburzeniami lękowymi, nasilonym lękiem przed oceną, objawami depresyjnymi oraz zjawiskami pokrewnymi, takimi jak „phantom ringing” (złudzenie dzwoniącego telefonu) czy lęk przed powiadomieniami. Jednocześnie autorzy badań podkreślają, że u części osób lęk przed rozmowami telefonicznymi pozostaje zjawiskiem podklinicznym, ograniczającym się do dyskomfortu i unikania, ale niespełniającym kryteriów fobii w sensie klinicznym.