ponadto kolportował inne nielegalne wydawnictwa (m.in. „Iskra”, „Victoria”, „Orzeł Biały”, „Z Dnia na Dzień”, „Solidarność Elwro”, „Fatamorgany”, „Region”, „Solidarność Walcząca”). Zajmował się także nasłuchami Milicji Obywatelskiej, udziałem w kontaktach Pafawagu z innymi zakładami pracy w regionie i kraju. Był członkiem Ruchu Wolnych Demokratów (1988–1990), Klubu Samorządu Pracowniczego przy wrocławskim oddziale Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego (1987–1991) i RKW NSZZ „Solidarność” Dolny Śląsk (1987–1990). Był rozpracowywany przez Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrznych we Wrocławiu, kilkukrotnie zatrzymywany i przesłuchiwany, a w kwietniu 1988 złapany przy przewozie bezdebitowej gazety w Krakowie i ukarany grzywną.

Wszedł w skład rady pracowniczej Pafawagu, a od 1991 do 1994 przewodniczył zakładowej komórce legalnej „Solidarności”. Od 1994 pracował w różnych zakładach przemysłowych Wrocławia jako mechanik, tokarz i konserwator (Zakład Automatyki Elan, Wirek PPH, Wromag, Dolnośląska Fabryka Maszyn Elektrycznych).