Od 13 grudnia 1981 do 5 lipca 1982 internowany w areszcie śledczym we Wrocławiu i ośrodku odosobnienia w Grodkowie, a od listopada do listopada/grudnia 1982 w Strzelinie. Po zwolnieniu działał w Regionalnym Komitecie Strajkowym NSZZ „Solidarność” Dolny Śląsk. Zajmował się drukiem i kolportażem prasy podziemnej, publikował w czasopiśmie „Z Dnia na Dzień” i redagował „Nową Republikę”. W 1988 współinicjator powstania Centrum Demokratycznego. W 1990 został członkiem Porozumienia Centrum. Był objęty inwigilacją, wszczęto także przeciw niemu postępowanie (później umorzone).

Od 1983 pracował jako robotnik w cegielni w Pęgowie, następnie od 1984 do 1992 jako nauczyciel szkół ponadpodstawowych we Wrocławiu i liceum ogólnokształcącego w Brzegu Dolnym oraz wychowawca w domu dziecka w Obornikach Śląskich. W 1990 był współzałożycielem, do 1995 także redaktorem pisma „Kurier Gmin”. W 1991 założył agencję ochrony, w której objął funkcję prezesa zarządu.

Odznaczenia W 2007 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, jednak odmówił jego przyjęcia.