Hłuchawiczy (; , Głuchowiczi; pol. hist. Głuchowicze, Hłuchowicze) – wysiedlona wieś na Białorusi, w obwodzie homelskim, w rejonie brahińskim, w sielsowiecie Czamiarysy.
Położona jest na terenie Poleskiego Państwowego Rezerwatu Radiacyjno-Ekologicznego, do którego znajduje się tu wjazd przez punkt kontrolny Hłuchawiczy. Zachowały się w niej drewniane domy, murowany budynek publiczny, urząd pocztowy, dwupiętrowy klub wiejski oraz cmentarz żołnierzy sowieckich poległych podczas II wojny światowej z pomnikiem. Istnieje możliwość jej zwiedzania.
Historia Pierwsza wzmianka o Głuchowiczach pojawia się w XV w. W Rzeczypospolitej Obojga Narodów leżały w województwie kijowskim lub mińskimGłuchowicze położone były na pograniczu tych województw. Źródła różnią się co do ich przynależności administracyjnej.. Należały do klucza brahińskiego, będąc własnością książąt Wiśniowieckich, Koniecpolskich, a następnie Rokickich. Odpadły od Polski w wyniku II rozbioru.
W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni mińskiej, w powiecie rzeczyckim, w gminie Brahin. Znajdował się tu wówczas majątek ziemski z dworem, który w 1873 przeszedł od Rokickich do kupca Konopkina.
Następnie w granicach Związku Sowieckiego. W 1931 wieś została skolektywizowana w kołchozy Wschodząca Gwiazda i im.