Anna Malicka-Zamorska (ur. 8 marca 1942 w Lubieniu Wielkim, zm. 1 grudnia 2025) – polska artystka ceramiki związana z Wrocławiem.

Życiorys Urodziła się 8 marca 1942 w Lubieniu Wielkim koło LwowaKrzysztof Gluziński Kto jest kim we Wrocławiu, wyd. Fox, Wrocław 1999, s 299. Jej ojciec był ichtiologiem. Rodzina, uchodząc przed zbliżającym się frontem radzieckim, przeniosła się najpierw do Łopusznej, a potem do Elbląga. Mieszkała niedaleko złóż gliny, z której od dziecka brała materiał i lepiła figurki oraz inne przedmioty.

Do Wrocławia przyjechała w 1959, by studiować ceramikę w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Wybrała to miasto, gdyż tylko wrocławska uczelnia miała odpowiedną renomę w tej dziedzinie. Dyplom uzyskała w 1965 r. w pracowni prof. Julii Kotarbińskiej i Krystyny Cybińskiej. Należała do grupy młodych ceramików, którzy odeszli od form naczyniowych, by eksplorować rzeźbiarskie możliwości tego tworzywa. Stworzyła własny język operujący ceramicznymi modularnymi kształtkami w formie kości i kłów, z których budowała kompozycje przestrzenne. Łączyła także tworzywo ceramiczne z naturalnymi materiałami, np. wygładzonymi konarami czy konopnym sznurem.