był także ukarany grzywną przez kolegium ds. wykroczeń. Pomiędzy 1988/9 a 1991 skierowany do zastępczej służby wojskowej, początkowo jako robotnik leśny w nadleśnictwie Lądek-Zdrój, a od 1989 w Oczyszczalni Ścieków MPGKiM w Oławie. Od 1988 współpracował z działaczami nielegalnej NSZZ „Solidarność” Ziemi Kłodzkiej, współorganizował struktury tego związku w Przedsiębiorstwie Lasy Państwowe we Wrocławiu, a od kwietnia do czerwca 1989 działał w Komitecie Obywatelskim „Solidarności” w Lądku-Zdroju. W grudniu 1988 zatrzymany na 48 godzin w Bystrzycy Kłodzkiej.

W latach 1988–1989 rozpracowywany przez p. III Rejonowego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Bystrzycy Kłodzkiej.

Od 1990 do 1996 był namiestnikiem Gniazda Włóczęgów, gromady instruktorów i harcerzy starszych wywodzących się z 13. KODH. W latach 1991–1993 pracował w zakładach fotograficznych we Wrocławiu, w 1993 został przewodnikiem tatrzańskim i ratownikiem Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego (od 2009 jako ratownik zawodowy). Uzyskał status działacza opozycji antykomunistycznej i osoby represjonowanej, został członkiem Stowarzyszenia Sieć Solidarności i wiceprezesem Stowarzyszenia Ratownictwa Tatrzańskiego TOPR. Zaangażował się w działania sprzeciwiające się rządom Prawa i Sprawiedliwości, m.in.