W 1861 roku otrzymał honorowy stopień majora oraz dowództwo nad eskadronem w 3. Pułku Huzarów.
W 1863 roku wręczono mu patent majora oraz przydzielono o Wielkiego Sztabu Generalnego z jednoczesnym oddelegowaniem do wykładania w Akademii Wojennej. W trakcie mobilizacji na czas wojny duńskiej 1864 roku znalazł się w sztabie Dywizji Kawalerii stacjonującej w Jutlandii. Po zakończeniu konfliktu został pełniącym obowiązki szefa sztabu naczelnego dowództwa wojsk stacjonujących w Szlezwiku. W 1866 roku powrócił do Wielkiego Sztabu Generalnego. Podczas trwania wojny z Austrią znalazł się w Wielkiej Kwaterze Głównej Króla Prus, wraz z którą brał udział w bitwa pod Sadową. Pod koniec 1866 roku otrzymał stopień podpułkownika (niem. Oberstleutnant) i został szefem 3. Wydziału Wielkiego Sztabu Generalnego. Po awansie na pułkownika (niem. Oberst) stanął na czele 12. Pułk Dragonów.