2 do ponad 3% masy owoców).
Systematyka, zmienność i pochodzenie thumb|Osiągający 12 m podgatunek yunnanensis z Tybetu Rokitnik zwyczajny jest gatunkiem typowym rodzaju rokitnik Hippophae. Pierwotnie był zresztą jedynym gatunkiem zaliczanym do tego rodzaju. W 1908 wyróżniano w obrębie gatunku trzy podgatunki – euroazjatycki subsp. rhamnoides i azjatyckie: subsp. salicifolia o pędach dłuższych i mniej ciernistych i liściach dłuższych i węższych, od spodu szarych oraz subsp. tibetana, osiągający tylko 0,6 m wysokości o liściach do 2 cm długości. W 1952 rokitniki rosnące w Europie podzielono na podgatunek nadmorski subsp. maritima i śródlądowy górski subsp. fluviatilis. Pierwszy odróżniał się morfologicznie bardziej ciernistymi, krótkimi i sztywnymi pędami oraz bardziej gęstymi kwiatostanami. W 1971 taksonomia gatunku i rodzaju zrewidowana została przez fińskiego botanika Arne Rousiego – dotychczasowe podgatunki azjatyckie podniesione zostały do rangi osobnych gatunków, a w obrębie gatunku H. rhamnoides wyróżnionych zostało szereg nowych podgatunków. Rozstrzygnięcia taksonomiczne Rousiego potwierdzone zostały później w badaniach molekularnych i z niewielkimi zmianami pozostają aktualne. H.