Obaj kandydaci zamieszczali płatne ogłoszenia w gazetach i rozsyłali manifesty, a różne tytuły prasowe opowiadały się po jednej ze stron. Choć pod względem naukowym Müller był powszechnie uważany za lepszego, część elektoratu postrzegała jego niemieckie pochodzenie oraz liberalne poglądy religijne jako podwójną przeszkodę. Wiele wypowiedzi prasowych popierających Williamsa uzasadniało wybór Anglika na stanowisko Boden Professor of Sanskrit względami narodowymi – przekonaniem, że tylko rodowity Brytyjczyk będzie w stanie w należyty sposób wspierać zarówno zarządzanie Indiami, jak i ich chrystianizację.
W dniu głosowania, 7 grudnia 1860 roku, dla nierezydentnych członków Convocation uruchomiono specjalne pociągi do Oksfordu, aby umożliwić im oddanie głosu. Po zaciętej walce Monier Williams wygrał większością ponad 220 głosów. W kolejnych latach przyczynił się do powstania Indian Institute w Oksfordzie, otrzymał tytuł szlachecki i sprawował stanowisko aż do śmierci w 1899 roku. Max Müller, choć głęboko rozczarowany porażką, pozostał w Oksfordzie do końca kariery, nigdy jednak nie wykładał tam sanskrytu. Wybory z 1860 roku były ostatnimi, w których Boden Professor of Sanskrit został wybrany przez Convocation – w 1882 roku, w wyniku reform parlamentarnych, uprawnienie to zostało jej odebrane.