Wątlak turzyczyniak, wątlak turzyczniak (Scopula caricaria) – gatunek motyla z rodziny miernikowcowatych, podrodziny Sterrhinae. Jest gatunkiem rzadkim, występującym na terenie dużej części środkowej i wschodniej Europy oraz w azjatyckiej części Rosji.
Taksonomia Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisany został w 1853 roku przez Carla H. Reuttiego w pracy Lepidopteren-Fauna Badens jako Acidalia caricaria. Nie wyróżnia się podgatunków.
Morfologia Wątlak turzyczyniak osiąga od 20 do 26 mm rozpiętości skrzydeł. Skrzydła przednie i tylne są śnieżnobiałe, z mało wyraźnymi, lekko falistymi, jasnobrunatnymi przepaskami: na przednich skrzydłach czterema, a na tylnych trzema. Na tylnym skrzydle znajduje się pojedyncza maleńka czarna plamka środkowa, na przednim skrzydle jej brak. Na brzegu zewnętrznym skrzydeł występują maleńkie czarne paski. U samca goleń nogi tylnej mocno poszerzona, o długości około półtora raza większej od stopy. Gąsienice o barwie ciemnoceglanej z białawymi lub białymi liniami grzbietową i boczną. Może być mylony z wątlakiem niezmiennikiem (Scopula immutata).
Ekologia i występowanie Dorosły motyl pojawia się od początku lipca do końca września. Gąsienice pojawiają się od początku października.