Debbie Cuthbertson z „The Sydney Morning Herald” oceniła: „Dla królowej samokontroli było to otwarte, a momentami wręcz bezbronne spojrzenie na jej osobowość. Wydawała się zrelaksowana, popijając Cosmopolitan i mówiąc długo między piosenkami”. Pochwaliła także decyzję o zorganizowaniu koncertu w , dodając: „jej ekipa rozświetliła tę wielką damę w sposób, który uwydatnił cały jej delikatny urok i jakiego nie przypominam sobie u jakiegokolwiek innego wykonawcy”.

Lachlan Kanoniuk z czasopisma „The Guardian” napisał: „Godziny spędzone na oczekiwaniu w deszczu na spóźnioną Madonnę szybko poszły w zapomnienie, gdy publiczność mogła posłuchać serii piosenek przeplatanej sprośnymi żartami i anegdotami”. Opisał koncert jako „dziwną mieszankę starego stylu wodewilowego, żartów dozwolonych od lat 15, sprośnego humoru i kiepskiej gry słów;