Dzięki działalności naukowej PIPS udało się m.in.: wystandaryzować zachodnie narzędzia do diagnostyki procesów poznawczych (testów Bineta i Simona oraz Termana); opracować standardy postępowania diagnostycznego dla osób niepełnosprawnych; założyć Poradnię Pedagogiki Leczniczej, w której współpracowali ze sobą pedagodzy, psycholodzy, pracownicy socjalni i ochrony zdrowia; opracować, pod kierunkiem Michała Wawrzynowskiego, pierwszego w Polsce programu kształcenia specjalnego dzieci upośledzonych umysłowo.
W tym okresie Maria Grzegorzewska sformułowała pierwsze jasne cele i zadania pedagogiki specjalnej, wśród których wyróżniłaBalcerek M., Szkolnictwo specjalne i pedagogika specjalna w pierwszej połowie XX wieku, [w:] Dzieje szkolnictwa i pedagogiki specjalnej, pod red. S. Mauersberga. Warszawa, 1990 s.