Kolegiata Świętych Piotra i Jana Chrzciciela (niem. Stiftskirche St. Peter und Johannes der Täufer) – rzymskokatolicka świątynia znajdująca się w niemieckim mieście Berchtesgaden. Dawny kościół kanoników regularnych.
Historia Przed X wiekiem na miejscu dzisiejszej kolegiaty istniał mały, drewniany kościół lub kaplica. Założenie klasztoru datuje się na lata 1116–1119. W 1122 roku bp konsekrował pierwszy ukończony fragment kompleksu. W drugiej połowie XII wieku wzniesiono romańską bazylikę filarową, a w XIII wieku wzniesiono narteks, wieże i krużganek. Na przełomie XIII i XIV wieku rozpoczęto przebudowę świątyni. Obecną formę świątynia osiągnęła ok. 1510 roku, wzniesiono m.in. późnogotyckie prezbiterium. W 1559 roku klasztor został siedzibą księstwa-prepozytury Berchtesgaden.
W 1803 roku placówkę zsekularyzowano, a świątynia została kościołem parafii św. Andrzeja. Księstwo przeszło w ręce księcia Ferdynanda III Toskańskiego, a w 1810 roku włączono je w granice Bawarii. W latach 1856–1864 fasadę kościoła przebudowano w stylu neoromańskim.