Niemieckie fabryki na skutek alianckiej ofensywy bombowej w latach 1944–1945 zostały całkowicie zniszczone, a po wojnie zainteresowanie reakcją przeniosło się głównie do Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych. Pojawienie się taniej ropy naftowej na początku lat 50. XX w. spowodowało znaczny spadek zainteresowania syntezą. Wyjątkiem była Republika Południowej Afryki, na którą zostało nałożone embargo, a która miała dostęp do taniego źródła węgla (kopalnie odkrywkowe). Powstała tam firma Sasol, która w roku 1955 uruchomiła instalację przemysłową do syntezy Fischera-Tropscha. W ciągu kolejnych 30 lat powstały tam jeszcze dwie dodatkowe fabryki (Sasol II i III), produkujące łącznie prawie 4 miliony ton paliw rocznie.
Kryzys naftowy na początku lat 70. XX w. spowodował kolejne zainteresowanie syntezą F-T, ale na krótko – do ponownego spadku cen ropy w latach 80. Zainteresowanie syntezą w zmniejszonym stopniu utrzymało się jednak w Stanach Zjednoczonych, gdzie wiele ośrodków nadal prowadziło badania.