w bitwie nad Berezyną (14 maja - 10 czerwca 1920). W 1925 Władysław Franaś ukończył Centralną Szkołę Czołgów jako plutonowy. 28 marca 1925 po skończeniu służby wojskowej jako podoficer zawodowy został zwolniony z wojska. Następnie jako wykwalifikowany ślusarz rusznikarz pracował w zakładach należących do przemysłu zbrojeniowego. Związał się z Kielcami, gdzie poślubił Zofię Bednarską, córkę związanego z tym miastem legionisty Juliana Bednarskiego, działacza PPS jeszcze z czasów zaborówZob. https://zolnierze-niepodleglosci.pl/żołnierz/182707/, brak daty publikacji.. Uczestniczył po stronie marszałka Piłsudskiego w walkach w czasie przewrotu majowego w 1926 r. Został wtedy ponownie ranny. 28 października 1928 został powołany do wojska jako podoficer zawodowy do 78 p.p. w Baranowiczach (jako dowódcy i oficerowie w okresie międzywojennym służyli tam m.in. gen. Roman Abraham, gen. Władysław Anders, gen. Mieczysław Boruta-Spiechowicz, gen. Stanisław Grzmot-Skotnicki, mjr. Bolesław Kontrym, rtm. Witold Pilecki, gen. Nikodem Sulik). 11 czerwca 1938 został uznany za inwalidę wojennego z 25% utratą zdolności do pracy zarobkowej powstałą w związku z przebytą służbą wojskową i następnie otrzymał pracę w urzędzie pocztowym w Kielcach. "(...) w 1939 roku ojciec i brat, służący w Przysposobieniu Wojskowym, jak inni, poszli na wschód.