Kiedy ojciec pyta ją: „Cóż ty nam powiesz, gwoli otrzymania działu większego jeszcze niż twe siostry?”, odpowiada: „Nieszczęsnaż ja! Nie umiem uczuć moich przenosić z serca w usta: ja miłuję Waszą królewską mość tak, jak mi każe mój obowiązek, ni mniej, ani więcej”. W przeciwieństwie do ojca i sióstr, Kordelia potrafi odróżnić miłość od majątku. Czując się oburzonym i upokorzonym, że najmłodsza córka nie będzie go publicznie hojnie obdarowywać miłością, Lear decyduje się na wygnanie jej z królestwa i wydziedziczenie.
Kordelia była ulubioną córką Leara. Po odrzuceniu przez Gonerilę i Reganę, Lear popada w obłęd. Kordelia powraca pod koniec sztuki z zamiarem pomocy ojcu; ostatecznie zamienia swoją rolę córki na matkę. Kiedy przybywa, Lear nie rozpoznaje jej z powodu swojego stanu. Mimo to najmłodsza z córek wybacza mu wygnanie. Zanim odzyskuje rozum i zdaje sobie sprawę, kim jest Kordelia, mają niewiele czasu na rozmowę i pojednanie, ponieważ oboje zostają schwytani po tym, jak Kordelia wysłała ekspedycję karną przeciwko swoim siostrom.