Jan Żuromski (ur. 27 czerwca 1928 w Poznaniu, zm. 26 lutego 2011 w Gdańsku) – polski kapitan żeglugi wielkiej; kapitan drobnicowców, promów kolejowo-samochodowych: Wawel, Scandinavia, Gryf, Rogalin, Mikołaj Kopernik i Jan Heweliusz, który zatonął 14 stycznia 1993; ławnik Odwoławczej Izby Morskiej w Gdyni; pracował na morzu przez 45 lat.

Życiorys Jan Żuromski urodził się 27 czerwca 1928 r. w Poznaniu. W roku 1929 wraz z rodziną przeniósł się do Gdyni, gdzie ukończył szkołę podstawową i spędził lata niemieckiej okupacji. Po wyzwoleniu Wybrzeża podjął pracę w GAL-u. Pierwszy angaż podpisał w 1946 r., otrzymał etat chłopca okrętowego na parowcu „Wieluń”. W 1947 r. zamustrował na empajera serwisu północnoamerykańskiego s/s „Borysław”.

W latach 1948–1960 pracował na stanowiskach marynarskich, okrętując na liniowce: „Olsztyn”, „Stalowa Wola”, Kościuszko, „Generał Walter”, „Generał Bem”, „Mikołaj Rej”, „Szczecin”, „Puck”, „Mickiewicz”, „Kapitan Kosko”, „Omak”, „Warmia” i „Wolin” oraz na statkach pasażerskich Batory i „Mazowsze”, na których zajmował stanowisko sternika. W roku 1961 uzyskał dyplom eksternistycznego ukończenia Państwowej Szkoły Morskiej w Gdyni i awansował na asystenta pokładowego, pełnił tę funkcję na dziesięciotysięczniku „Emilia Plater” i zbiornikowcu „Ornak.